Autor: Magdalena Piech
•	Jestem rodzicem dwójki dzieci: 14 i 16 lat. Czy jeszcze w te wakacje otrzymamy Bon Turystyczny? Do kiedy i na jakich zasadach będziemy go mogli wykorzystać?

	Ministerstwo Rozwoju poinformowało w lipcu 2020 roku, iż  bon turystyczny , kóry jest  wsparciem dla polskich rodzin z dziećmi, w związku z trudną sytuacją gospodarczą wywołaną epidemią Covid-19,  będzię dostępny od 31 lipca  2020 r., poprzez rejestrację  systemie PUE ZUS i złożenie wniosku o przyznanie świadczenia .						Przedmiotowy bon będzie dostępny dla każdego dziecka, do ukończenia przez niego 18 roku życia. Świadczenie w formie bonu turystycznego będzie przyznawane na dziecko, na które przysługuje świadczenie wychowawcze lub dodatek wychowawczy Rodzina 500 plus. Dotyczy to także dzieci, których rodzice pobierają świadczenie rodzinne za granicą i 500 plus im się nie należy. Na każde dziecko przysługuje jeden bon w wysokości 500 zł. W przypadku dziecka z niepełnosprawnością przysługuje dodatkowy bon o wartości 500 zł.
	Za pomocą bonu będzie można płacić za usługi hotelarskie i imprezy turystyczne na terenie Polski. Bon ten  jest ważny do 31 marca 2022 r. i nie podlega wymianie na gotówkę ani inne środki płatnicze.
	W celu skorzystania z bonu, należy mieć profil na PUE. Można go założyć m.in. przy pomocy Profilu Zaufanego oraz bankowości elektronicznej.

•	Jakie zasiłki przysługują za czas nieobecności w pracy z powodu koronawirusa? Kto i na jakich zasadach będzie wypłacał należności wynikające ze stosunku pracy?

	Za czas nieobecności w pracy z powodu objęcia kwarantanną lub izolacją, pracownikowi przysługuje wynagrodzenie jak za czas choroby lub zasiłek chorobowy, wypłacony przez płatnika składek lub Zakład Ubezpieczeń Społecznych. Świadczenie przez pierwsze 33 dni niezdolności do pracy wypłacane jest przez pracodawcę. Począwszy od 34 dnia, zasiłek wypłaca ZUS.
	Jeżeli ze względu na zły stan zdrowia, wobec osoby objętej kwarantanną lub izolacją wydane zostanie orzeczenie o czasowej niezdolności do pracy z powodu choroby, taka osoba nabywa uprawnienie do ustalenia prawa i wypłaty świadczeń z tytułu choroby. Rodzicom dzieci do lat 8 przysługuje dodatkowy zasiłek opiekuńczy w wymiarze 14 dni, niezależnie od liczby dzieci wymagających opieki w związku z zamknięciem placówek opiekuńczo-edukacyjnych z powodu COVID-19. 

	3) Czy w 2020 roku trzeba składać wniosek o świadczenie wychowawcze (500 plus)?  

	Osoby, które złożyły wniosek o świadczenie 500 plus po dniu 30 czerwca 2019 r. w 2020 r. nie muszą składać kolejnego. Świadczenie wychowawcze zostało bowiem przyznane na okres, który potrwa do 31 maja 2021 r. Następny  okres świadczeniowy rozpocznie się dnia 1 czerwca 2021 r., a zakończy 31 maja 2022 r. Wnioski będzie można wówczas składać w terminie:
od 1 lutego 2021 r. w formie elektronicznej , a od 1 kwietnia 2021 – w formie papierowej.
	Istotne jest, że w 2020 r można jednak składać nowe wnioski o świadczenie 500 plus. Zrobią to z całą  pewnością świeżo upieczeni rodzice. Poniżej przykład :
Pani Ewa urodziła synka 3 grudnia 2019 r. Wniosek o świadczenie wychowawcze złożyła 8 stycznia 2020 r. W takiej sytuacji świadczenie zostanie przyznane na okres trwający do 31 maja 2021 r. Co istotne, wypłata obejmie również miesiąc urodzenia dziecka, czyli grudzień 2019 r.
W przypadku bowiem złożenia wniosku w terminie 3 miesięcy od dnia urodzenia dziecka, prawo do świadczenia zostanie ustalone od miesiąca urodzenia się dziecka. W przypadku przekroczenia tego terminu prawo do świadczenia wychowawczego ustala się począwszy od miesiąca, w którym wpłynął wniosek z prawidłowo wypełnionymi dokumentami.
	Powyższa zasada ta jest stosowana w przypadku dzieci urodzonych po dniu 30 czerwca 2019 r. Obejmuje również przypadki objęcia dziecka opieką lub przysposobienia.
	Należy przypomnieć, iż od początku lipca 2019 r. obowiązują również nowe zasady dotyczące wypłaty świadczenia w przypadku śmierci jednego z rodziców. W sytuacji śmierci rodzica, któremu zostało przyznane świadczenie, drugi rodzic może złożyć wniosek w terminie trzech miesięcy. Wówczas zachowana zostanie ciągłość świadczenia. Trzymiesięczny termin na złożenie wniosku przez drugiego rodzica obowiązuje również w sytuacji, gdy rodzic-wnioskodawca zmarł przed wydaniem decyzji. Przepisy te stosuje się w sprawach, w których śmierć rodzica nastąpiła po dniu 30 czerwca 2019 r.

	4) Czy osoba fizyczna prowadząca działalność gospodarczą może skorzystać z punktu nieodpłatnej pomocy prawnej?

	Nowelizacja przepisów o nieodpłatnej pomocy prawnej, nieodpłatnym poradnictwie obywatelskim oraz edukacji prawnej poszerza krąg beneficjentów na osoby prowadzące jednoosobową działalność gospodarczą oraz upraszcza procedury udzielania takiej pomocy w czasie epidemii. 
	Objęcie nieodpłatną pomocą prawną i nieodpłatnym poradnictwem obywatelskim jednoosobowych przedsiębiorców wynika z nowych wyzwań, przed którymi stoją najmniejsze firmy w trudnym okresie epidemii. Drobny przedsiębiorca często nie ma środków na opłacenie profesjonalnego wsparcia, a właśnie w tym czasie jest ono najbardziej potrzebne. Nieodpłatna pomoc prawna powinna pozwolić takim przedsiębiorcom podjąć właściwe decyzje w nowych dla nich okolicznościach i oddalić niebezpieczeństwo zawieszenia lub nawet zakończenia działalności.
	Na podstawie art. 29 ustawy z dnia 14 maja 2020 r. o zmianie niektórych ustaw w zakresie działań osłonowych w związku z rozprzestrzenianiem się wirusa Sars-Cov-2 (Dz. U. z 2020 r. poz. 875) wprowadzono zmiany w ustawie z dnia 5 sierpnia 2015 r. o nieodpłatnej pomocy prawnej, nieodpłatnym poradnictwie obywatelskim oraz edukacji prawnej (Dz. U. z 2020 r. poz. 294, zwanej dalej: „ustawą") poszerzające krąg beneficjentów oraz ułatwiające świadczenie nieodpłatnej pomocy w stanie epidemii. Po pierwsze, w związku z uchyleniem ust. 2 w art. 3 i nowelizacją art. 4 ust. 1 ustawy, nieodpłatna pomoc prawna od dnia 16 maja 2020 r. obejmuje także sprawy związane z prowadzeniem działalności gospodarczej przez osoby fizyczne prowadzące jednoosobową działalność gospodarczą - niezatrudniające innych osób w ciągu ostatniego roku. 

	5)Pracuję na umowie zleceniu od przejścia na emeryturę. Opłacam dobrowolne ubezpieczenie chorobowe. Obecnie pobieram świadczenie postojowe. W międzyczasie otrzymałem informację o terminie operacji. Jakie świadczenia mogę otrzymać i w jakiej wysokości? Może zamiast pozostawać na zwolnieniu lekarskim i pobierać zasiłek chorobowy powinienem dalej otrzymywać świadczenie postojowe?  

	Świadczenie postojowe to specjalna forma wsparcia pieniężnego uregulowana w Ustawie z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (Dz. U. poz. 374 z późn. zm.). Przysługuje ono m.in. zleceniobiorcy w sytuacji, gdy w następstwie wystąpienia COVID-19 doszło do przestoju w prowadzeniu działalności gospodarczej po stronie zleceniodawcy. Wysokość świadczenia postojowego wynosi 2 080,00 zł, czyli 80% minimalnego wynagrodzenia obowiązującego w 2020 r. W przypadku, gdy suma przychodów z umowy lub umów cywilnoprawnych uzyskana w miesiącu poprzedzającym miesiąc, w którym został złożony wniosek o świadczenie postojowe wynosi mniej niż 50% kwoty minimalnego wynagrodzenia za pracę obowiązującego w 2020 r. (tj. 1 299,99 zł), świadczenie przysługuje w wysokości sumy wynagrodzeń z tytułu wykonywania tych umów cywilnoprawnych.
Ubezpieczonemu, który stał się niezdolny do pracy w czasie trwania ubezpieczenia chorobowego przysługuje zasiłek chorobowy. Miesięczny zasiłek chorobowy wynosi 80% podstawy wymiaru zasiłku. Podstawę wymiaru zasiłku chorobowego przysługującego ubezpieczonemu niebędącemu pracownikiem stanowi przeciętny miesięczny przychód za okres 12 miesięcy kalendarzowych poprzedzających miesiąc, w którym powstała niezdolność do pracy.

	W oparciu o wykładnię systemową można postawić tezę, że zleceniobiorca przebywający na zwolnieniu lekarskim nie jest objęty przestojem, gdyż pozostaje niezdolny do pracy. W tej sytuacji możemy bowiem próbować analogicznie zastosować definicję przestoju zawartą w Kodeksie pracy i przyjąć, że przestój to okres, w którym zleceniobiorca co prawda nie wykonuje zlecenia, ale pozostaje w gotowości do jego wykonywania. Zwolnienie lekarskie świadczy o braku takiej gotowości. Zgodnie ze stanowiskiem Rzecznika Małych i Średnich Przedsiębiorców pojęcie „przestoju w prowadzeniu działalności” zawarte w art. 15zq ust. 3 ww. Ustawy z dnia 2 marca 2020 r. o zwalczaniu COVID-19, to czas w którym strona umowy cywilnoprawnej pozostaje w gotowości do wykonania tej umowy (przejawia wolę oraz zdolność psychiczną i fizyczną), ale z przyczyn obiektywnych, wywołanych w następstwie wystąpienia COVID-19, nie może jej wykonywać. Ustawa z dnia 2 marca 2020 r. o zwalczeniu COVID-19 nie wyłącza możliwości pobrania świadczenia postojowego w sytuacji, w której osoba wnioskująca przebywa na zwolnieniu lekarskim, czy też stała się niezdolna do pracy po pobraniu tego świadczenia. Należy zatem wnioskować, że po spełnieniu przesłanek wskazanych w art. 15zq wspomnianej ustawy, fakt przebywania na zwolnieniu lekarskim nie powinien stać na przeszkodzie ubiegania się o świadczenie